Diaries Of A Ladybird

واقعیت اینه هر روز ما با آدمای متفاوتی با عناوین متفاوتی مثل خانواده، فامیل، دوست، همسایه یا...سر و کار داریماتفاقای مختلفی تو مسیر زندگی می افته که جایگاه این آدما رو تو زندگیمون تغییر میده یه سری ها میرن اون بالا بالاهاااا یه سری ها میرن پایین ترین نقطه تو زندگیمونیا کلا حذف میشنچیزی که مهمه اینه که سعی کنیم از هر کدوم این آدما حتی سیاه ترینشون درس بگیریمو اگه یه وقتی چشممون رو باز می کنیم و میبینیم تو زندگیمون همه اطرافیانمون سیاه یا خاکستری ان نا امید و افسرده نشیمتلاش کنیم که کشف کنیمحتی تو تاریک ترین شرایط هم یه نقطه نور میشه پیدا کردپس تو تاریک ترین آدم هم حتی شده یه درس خوب واسه زندگیامون پیدا میشه...حال دلمونو خوب کنیم دنبال عیب دیگران نباشیمو سعی کنیم خوب ببینیمتا خودمون آرامش داش...

یه حس خوبی دارم این روزا...یه افقی پیش رومه...انکار نمیکنم که فکرای بد و مخرب و منفیبالاخره گاهی وقتا سراغ منم میان...ولی بازم با اون روحیه خود قانع کننده همیشگیبالاخره یه جوری از سر راهم کنارشون میزنم...و دوباره آروم می شم...باز حسای خوب برمیگردن...و دوباره همون خود واقعیم میشم...(لبخند)نه اینکه برنامه خاصی واسه بلند مدت داشته باشم ..ولی همین برنامه های کوچولو و کوتاه مدت همانگیزه های خوبی اند واسم...اصن انقد همه چیز قشنگه....که بدی ها و نبودن ها خودشون بعد یه مدت کلافه می شند...و دور و دور و دورتر می شند...خودمم نمیدونم چرا اینطوریم...ولی همینم دیگه...کاریش نمیش...